KVW Avondtocht 27 mei - Tochtleider gestrand

Brakzand - Met een goede windkracht 5 in de voorspelling en een 7 volgens de verkeerspost Schiermonnikoog hebben we gisteren een rondje gepeddeld vanaf Lauwersoog. Westwaarts de Zoutkamperlaag af, de ZuidWesten wind tegemoet. Het woei flink, maar de golven vielen mee door de lage waterstand.

Het water uit het Lauwersmeer werd gespuid, je kon zo een grote boog van schuim zien die steeds verder de Waddenzee op trok. Zoals bijna iedere week kwamen we ook nu bij vertrek uit de haven net de veerboot weer tegen. Vervolgens overgestoken naar de Z18 en achter Herman aan. De wind was fors en Vincent had moeite om zijn schip op koers te houden. Maar dat heb je met nieuwe schepen, man en schip moeten nog op elkaar ingespeeld raken.

We hebben een kleine stop gemaakt onder de Z7 en daarbij hebben we voor de vorm de schepen geruild. Ik zat nu in een Nordkapp waarvan de voetsteunen niet helemaal op maat stonden. Het werd een vervelende tocht. Een Nordkapp is nu niet voor mij weggelegd, dat moet ik opbouwen.

Vanaf Brakzand hebben we weer teruggeruild en het voelde heerlijk in mijn vertrouwde duwboot, een Mariner die toch wel 8 kilo zwaarder is dan de gemiddelde kano, maar hij ligt daardoor als een huis in de golverij.

Het was een lastige tocht, veel wind en regen. En een Nordkapp is onder windkracht 6 toch nog een hele klus. Daar zal ik niet snel meer voor kiezen.

KVW - Beginnerscursus begint in het zwembad

Hooge vier - Vandaag startte de beginnerscursus met een zwembadtraining. De instructie begon met een uitleg over het gebruik van de peddel en de voorwaartse peddelslag. Vervolgens kwamen het in- en uitstappen aan bod, waarna 8-tjes gevaren moesten worden. De deelnemers zaten in polo boten, dus het kwam nu vooral aan op koers houden.

Na de 8-tjes vooruit en achteruit, werd het tijd voor steunen, vooral de lage steun. Een enkeling wilde ook de hoge steun al eens proberen. Er waren twee mannen en 6 vrouwen. Met name de vrouwen hadden de heupbeweging goed door. Max was duidelijk verslingerd aan het proberen en heeft vol enthousiasme steeds nieuwe en leuke dingen gedaan.

Zelf heb ik naast begeleiding bij de instructie ook nog even in een Nordkapp gezeten en het eskimoteren geoefend. Dat ging als vanzelf. Ik hoop de boot ook nog eens onder winderige condities op zee te mogen proberen.

Al met al een geslaagde avond waarbij we in gemoedelijke sfeer 8 mensen hebben laten kennis maken met technieken, nat worden en onder water uitstappen. Eerst de veiligheid, dan komt de snelheid later vanzelf wel.

KVW - open dag

Winsum - 16 mei is de gewestelijke kano instapdag georganiseerd door de Groninger Kanoverenigingen. Zo hebben we ook in Winsum alle deuren open gezet en leden en belangstellenden ontvangen. Er was alle tijd voor een rondleiding, een korte kennismaking, koffie met koek en spekkies met sap voor de kinderen.

Er is vanaf het begin van de dag veel gebruik gemaakt van de mogelijkheid om te gaan varen. Er zijn steeds leden van de vereniging op het water geweest om belangstellenden te laten kennis maken met het varen.
Daarnaast was er ook een uitstalling met wat er zoal bij een zeekanotocht mee kan en moet en zijn er kleine demonstraties gegeven in eskimoteren. Al met al een geslaagde dag die ook een vijftal mensen enthousiast heeft gekregen voor de beginnerscursus die dinsdag a.s. begint. Om 20.00 uur is het zwembad de Hooge vier voor beginnende kanovaarders. Ik kijk er al naar uit.

KVW - Avondtocht 13 mei

Kuipersplaat - Een mooie lentedag, veel zon en een stevige wind kracht 5 uit ONO. Tijdstip laag water Lauwersoog op 20.00 uur. Dat moest een mooie tocht kunnen worden.

Met 4 man sterk stonden we op het Pierenend. Ik had één afmelding ivm de wind. Jammer, het had goed gekund. Om 18.30 uur hebben we het water verkend en vlug besloten voor het zoute water. Binnen een half uur lagen we in het water, een beetje dollend met Marcel, voor hem was het al weer een tijdje geleden.

Eenmaal de haven uit moesten we direct aan de slag. Eerst ruimte maken voor een aankomend schip en dan verder de geul over, dwars door de golverij voor de havenmond. Het was prachtig water en de wind was niet vervelend, lekker krachtig en aanhoudend van sterkte.

Vanaf de Z18 zijn we verder met de wind in de rug en de stroom volgend de Zoutkamperlaag afgezakt. Onder de Glinder ligt nog een plaatje, waar we aan zuidzijde voorbij trokken. Van daaruit zijn we dwars op de wind overgestoken naar de Kuipersplaat, ter hoogte van G4 hebben we het land opgezocht. Dat was een uur rustig peddelen door mooie golven.

Na een droog hemd en een anorak aangetrokken te hebben, zijn we oostwaarts gegaan richting Rode Hoofd. Het nam wat tijd omdat een van ons zijn schip niet op koers kon houden in deze woelige baren. Geen nood, tijd genoeg. Aangekomen bij Brakzand, hebben we vervolgens om wat krachten te sparen de kustlijn gevolgd richting de haven van Lauwersoog. Om 22.00 uur waren we weer binnen en kon ik me afmelden bij de vuurtoren.

Ik heb heerlijk gevaren. Rustig tempo, lekker safe in de golven. Als je je maar veilig voelt, dan scheelt dat al een heleboel energie. Ook mijn oude peddel geeft me meer kracht. Een groter blad, maar vooral ook stijver van vorm. Ik had ook geen last van de wind die onder het blad had kunnen slaan. Kortom, qua beleving een prima tocht.

KVW - Rottumerplaat OZ - Simonszand

Simonszand - Afgelopen zaterdag alweer hebben we als KVW een mooie tocht gevaren. Het weer was optimaal, veel zon en wind in de rug bij de start, 's avonds windstil en in alle rust met een laag hangende zon naar Noordpolderzijl.

Ik heb voor mijn gevoel vooral veel gevaren. Het is een mooie tocht, maar ik stond er niet helemaal voor open. Uiteindelijk hebben we de zeehonden 'gemist' omdat we te hoog uitkwamen onder Rottumeroog. Verder hebben een aantal mensen de branding opgezocht op de kop van Rottumerplaat, waar anderen kozen voor een risicolozere en vooral drogere optie.

Leermoment van vandaag is wel dat de stroom direct langs Rottumerplaat heel stevig is en dat je daar rustig een half uur kunt peddelen zonder een steek vooruit te komen. We hebben toen twee opties in de praktijk gebracht; één heel dicht langs de kust zuidwaarts en dan oversteken, naast direct oversteken langs de boeien en dan in de luwte van Simonszand weer afzakken naar het Zuiden. Qua tijd maakte het niets uit.

Qua organisatie en uitvoering van het groepsgedrag verdient deze dag geen schoonheidsprijs, qua beleving is het zeker een topper geweest.

We zijn 1,5 uur voor THW Noordpolderzijl vertrokken, dat is qua aqua goed te doen zeg maar, al is het lastig met dat baggermateriaal dat in de weg ligt. Na 4,5 uur peddelen heb ik Simonszand bereikt en mijn tentje opgezet, waarna een frisse duik volgde om al het zweet en neopreenvocht van me af te spoelen. De straffe wind kon ik met het tentje redelijk bedwingen, de zon hield me goed warm. Bert had een prima oplossing tegen deze plaat-selijke omstandigheden; een thermarest matje tegen de optrekkende kou uit de grond en een skibroek van 10 euri. Dat ga ik onthouden.

Op den duur moest ik toegeven aan de factor tijd en me in mijn neopreen hijsen om verdere afkoeling te voorkomen. Had ik dan toch mijn TPA in gebruik moeten nemen?

Om 17.00 uur kwamen de brandingvaarders aan wal. Na een korte wandeling hebben we vervolgens tegen 19.00 uur het ruime sop gekozen dat er vlak als een spiegel bij lag. De wind was ondertussen gaan liggen en in een oorverdovende stilte zijn we huiswaarts gevaren.

In de haven van Noordpolderzijl stond bij aankomst net genoeg water. Vlak voor het einde moesten we dan toch nog door de modder om over de baggerslangen heen te klunen. Het slik zit nog in mijn materiaal, daar kan mijn wasmachine niet tegen op.

Op het eind tegen 21.30 uur hebben we nog even geevalueerd met stroopkoeken en een sapje. Uiteindelijk ging ik voldaan en met een kop als een boei terug naar huis.

KVW Holwerd - Nes

Nes - Vandaag zou ik een TVTAS rijtje afmaken. Ameland was het laatste waddeneiland dat ik nog moest bezoeken en dat stond vandaag te gebeuren. In alle vroegte vertrokken we iets na 6.30 uur vanuit Winsum naar Holwerd. Onderweg hebben we Bert in Lauwersoog opgehaald en in Holwerd voegden we ons bij Dik en Herman. Om 8.30 uur lagen we in het water en begon de tocht. Het water was vlak en het zicht was slecht. Rustig peddelden we de vaargeul voor de veerboot naar Ameland af. Onderweg trok de wind iets aan en even dreigde de zon door te breken. Het mocht zover niet komen.

Op Ameland hebben we de boten gestald aan het begin van de jachthaven. Het begon net te regenen toen we ons wilden omkleden, dus dat hebben we in versneld tempo uitgevoerd. Bert leidde ons daarna door de mooiste straatjes van Nes en we hebben ons daarna tegoed gedaan aan een grote koffie met appelgebak op een mooi terras met gas- en straalkachels.

Eenmaal warm hebben we het op een loopje gezet; eerst door het dorp, vervolgens door het bos en zo naar het Noordzee strand. Daar begon het echt te regenen en hebben we de route door het bos terug genomen naar de haven. Iets vroeger dan gepland besloten we maar weer terug te keren naar Holwerd. Wachten in de regen is niets, dan kun je maar beter goed aangekleed in je kano zitten. En zo geschiedde. In de kleedruimtes van het havengebouw hebben we onze natte pakken weer aangetrokken en om 13.10 uur lagen we al weer reisvaardig in de jachthaven van Nes.

De wind was aangetrokken tot tegen de 5 Bf en kwam uit het zuidwesten - westen. We hebben menig bui over ons heen gekregen en een half uur voor de haven van Holwerd brak ineens de zon door. Met de peddel in de lucht hebben we nog even gezeild richting de haven van Holwerd, alwaar net weer voldoende water stond om uit te stappen. Vertrek en aankomst 3 uur voor tijdstip laag water resp na tijdstip laag water is dus goed te doen in Holwerd, als je met een kano vaart.

Gevleugelde uitspraken zijn er niet of nauwelijks geweest; iets als "Zeikerd op een Zandplaat" heb ik voorbij horen komen en dat triggerde bij mij weer de uitspraak "Zonnen tussen de Zerken", wat gekoppeld is aan een zonnige pauze bij het kerkje van Garnwerd tijdens de zomer jazz fietstoer van 2008. Verder heb ik mopperende geluiden gehoord over een oude mannentocht (van de jongste deelnemer) en dat de kanovereniging meer op een wandelvereniging begon te lijken (mede refererend aan onze apriltocht naar Schiermonnikoog).

Het wad is iedere keer weer anders en zo wordt iedere tocht uniek; al vaar je hem 10 keer achter elkaar. Voor een volgende keer Ameland eens kijken of het mogelijk is om niet naar Nes te varen, maar naar de Westpunt of wellicht de camping aan het Noordzee strand.

PS: Op het terras zat ook Michel (door mij in naam verward met Herman) die ik nog ken als ijzervreter van de Vlielandkampen in de voorbije jaren. De wereld is klein, ook op Ameland.

KVW - Avondtocht 29 april

Engelsmanplaat - Op 29 april hebben we een ingelaste avondtocht gevaren. Eigenlijk vooral omdat mijn geheugen me in de steek liet en ik het idee had dat ik twee weken achter elkaar de eerste 2 avondtochten zou leiden. Woensdag gingen Herman, Steven en Dik en Herman mee, een redelijk vaste bezetting. Het was mooi weer, de bewolking trok op, een hooguit 3Bf uit het Noorden die nog afzwakte. Omdat het tegen kwart voor negen TLW Lauwersoog zou zijn, zou dat ook het kentermoment bij Engelsmanplaat kunnen zijn.

Ik heb er op gegokt om van deze getij onafhankelijke avondtocht een dagtocht / nachttocht te maken. De meesten hadden afdoende verlichting mee, dus konden we in het donker terug keren. Vorige week had ik immers op mijn kop gehad dat we om 20.30 uur al weer op de kant stonden, dat wilde ik me deze keer niet laten gebeuren.

Gelukkig was er alle ruimte voor en met gezwinde spoed hebben we de tocht ingezet naar Engelsmanplaat. Aanvankelijk wilde ik de Kuipersplaat ronden, maar dat zou toch wat veel van het goede zijn; een terugkeer van 23.00 uur kon natuurlijk best; de volgende dag zou Koninginnedag zijn en niemand had verplichtingen. Alleen zijn we als club nou ook weer niet gewoon om op dit soort avonden ongepland een dagtocht te varen en zo laat in het donker terug te keren. Iets voor later wellicht.

Het was een mooie goed verlichte avond. We hadden weinig stroom mee waardoor de heenreis niet echt lekker verliep. De rust op Engelsmanplaat gaf ons alle tijd om even thee te drinken, iets droogs aan te trekken en de verlichting voor de terugweg in orde te maken. Terwijl we bezig waren werden we nog even aangesproken. Een vogelaar (liefhebber dus!) had op de veranda van het vogelwachtershuisje geconstateerd dat er een BBQ gehouden was waarbij de wegwerp-BBQ een stevige brandplek in het hout had achtergelaten. Dat kon natuurlijk niet. En een vogelaar zou geen vogelaar zijn als hij tijdens de wacht niet allerlei theorien zou ontwikkelen over wie dit gedaan kon hebben. 'Zeilers' doen zoiets niet en wadlopers hebben er geen tijd voor. Dan moesten het zeekanoërs zijn geweest en wij waren toevallig het aanspreekpunt. Neem 5 willekeurige kanovaarders op een doordeweekse avond op Engelsmanplaat en spreek ze aan op het gedrag van mensen die daar mogelijk tot wel 2 weken daarvoor geBBQed kunnen hebben. En het moeten wel haast mensen van onze soort zijn geweest. Ik weet het niet. In principe zijn de wadvaarders bekend met de erecode en handelen ze daar ook naar. Dat geldt voor zeilers, bruine vloot, wadlopers en zeker ook voor kanovaarders; want die hebben bij natuurwatchers toch al de naam dat ze de rust- en stiltegebieden wel eens willen negeren.

Wat er gebeurd is, is fout. Maar om daar a priori een schuldige groep voor aan te wijzen en daar willekeurige exemplaren op aan te spreken, tja wat kun je daar mee? Lezers, kanovaarders, houdt u aan de erecode. Meer kan ik er hier niet van zeggen.

De terugreis verliep voorspoedig, een enkele keer opgehouden door een zich tot fotograaf ontpoppende kanovaarder. Verder bleek het een stuk minder duister te zijn dan ik dacht toen ik eenmaal mijn bril had afgezet. Ik denk dat we een mijl of 2 voor de haven de betonning pas zagen flikkeren, waarna we tegen duisternis rond 22.00 uur de haven invoeren. Dat de late avondlucht de gedachten bij een enkeling op hol doet slaan, bleek wel toen Herman de verlichting van de Veerhaven op Schiermonnikoog aanzag voor een cruiseschip en zich helemaal verloor in de geneugten van zo'n bootreis. Dat dit afbreuk doet aan het respect in de groep voor zijn zee-ervaring, heeft hij ergens toch nog meegekregen al denk ik dat hij dat in de roes van de cruise snel zal vergeten.

KVW - Marifoon examen en natte oefeningen

Zwolle - VAMEX neemt examens af voor o.a. het vaarbewijs en Marifonie. Als gebruiker van de marifoon hebben we als club wel een aantal gecertificeerde mensen nodig om niet in administratieve problemen te komen. Een aantal leden van de club hebben het idee opgepakt om zich dit jaar op het examen voor te bereiden. Ik heb het zelf gedaan in samenwerking met de Groninger Kano Verenging die daarvoor Ted van der Zee, vuurtorenwachter van de verkeerspost Schiermonnikoog, als trainer hadden aangetrokken. Ted kan leuk vertellen en heeft een schat aan ervaring opgedaan die we als kanovaarders goed kunnen gebruiken. Hij heeft een drietal boeiende avonden bezorgd waarbij in elk geval de essentie van het gebruik van een marifoon en wat het betekent voor de veiligheid op zee, goed zijn blijven hangen.

En een cursusavond geeft meteen een stok achter de deur om me er ook daadwerkelijk op voor te bereiden en uiteindelijk ook als eerste van de groep examen te doen. Voor zover ik het kan overzien, wist ik genoeg regels en feiten over het onderhouden van loodaccus, vervangen van zekeringen en de reglementen waarin het een en ander geregeld is. Toch grappig dat ze me met dit soort vragen van mijn stuk weten te brengen, omdat ik denk dat het over het juiste gebruik van een marifoon (handheld portofoon in mijn geval) gaat. Gelet op de examenvragen mag ook de ANWB haar cursusboek wederom wat bijwerken, omdat een aantal vragen op basis van gezond verstand beantwoord moesten worden.

 

Zaterdag had ik dus examen in Zwolle. Ik arriveerde er om 14.15 en verliet het weer om 15.15 uur. Het examen werd afgenomen om 14.50 uur. Het is erg dol dat je voor 15 minuten examen 55 euri examengeld betaalt, twee keer anderhalf uur in de trein zit (voor nog eens 25 euro), een boek aanschaft en 3 avonden training volgt (70 euro). Waar zijn we in dit land helemaal mee bezig?

 

Zaterdag was de vaardag, dus ik heb de oefentocht aan mij voorbij moeten laten gaan. Gelet op het weer en de nagezonden foto's heb ik een mooie tocht over het wad gemist. Geen nood, komende woensdag heb ik (per ongeluk) een nieuwe tocht ingelast om bij laag water over het wad te varen. Ik hoop dat het weer een beetje droog blijft, dan kunnen we een mooie tocht varen.

 

Zondag heb ik nog wat natte oefeningen gedaan in het Winsumerdiep. Hoge steun en eskimoteren in het zoete water. De kou is er wel van af en mijn jack houdt me goed droog. Omdat ik niet echt veel lucht in mijn lijf heb, heb ik nog eens geoefend met een tweede poging na een eerste mislukte eskimorol. Dat viel niet mee en het werd een zwempartij. Als je alleen bent is dat toch altijd weer meer werk dan ik eigenlijk wil. Even naar de kant, boot legen, een praatje met een bezorgde buurtbewoner die het allemaal had gadegeslagen en dan weer in de boot. Nog een setje steunen en een rol en toen maar weer naar huis. Het gaat allemaal nog niet genoeg vanzelf, dus dat ga ik vaker doen.

KVW - Avondtocht 22 april

Brakzand - De eerste avondtocht van het seizoen zit er weer op. In een perfecte periode met mooi en rustig weer, had ik vandaag met een groep het wad op willen gaan. Net vandaag trok de wind aan en een straffe 5 blies over de dijk bij het Pierenend. Na overleg hebben we besloten bij het strandje naast de haven van Lauwersoog te water te gaan, over te steken naar Brakzand en verder eerst maar eens flink tegen de NNW wind in (stroming van opzij door het opkomende water).

 

Het gaf rare golven en Steven die toch al lang geen golf meer gezien had, moest toch echt wel even wennen aan het geklapper van zijn schip op de golven. Het haalde alle snelheid eruit en maakte dat hij in de staart van de groep bleef. Na 3 kwartier tegen de wind in gevaren te hebben, ben ik westwaarts, tegen de stroom in gaan varen. Zo krijgen we de golven ook nog eens van opzij (stuurboord) te verwerken. Niet iedereen houdt van dit gedoe in de wind en daarom besloten we rond 20.00 uur om de terugweg te aanvaarden. Met de wind in de rug en het opkomende water, gaf het maar rare golven. Echt lekker surfen was er niet bij, maar we waren snel weer aan land. Binnen een kwartier!

 

Dat leverde me nog wat rake opmerkingen en ik hoop dat ik de diehards onder ons een volgende keer wel tot 21.00 uur of langer kan laten doorvaren. Bij hoog water is het wat lastig pauzeren op het wad, drijven kan natuurlijk altijd, maar daar is het wad niet bijzonder in. Je wil kunnen droog vallen op een plaat, zoeken naar oesters, zeehonden zien en vogels spotten. De zon moet laag hangen, en je wil lange golven (wind en stroom in dezelfde richting) waarop je kunt surfen.

 

Het was wel een mooie tocht na de vier bijna vlakke tochten van de afgelopen weken. We hebben het droog gehouden en de wind nam wat af naar 4. De temperatuur op het water was goed te doen, ondanks al het overslaande water waarvan het zout me nog op de huid zit. Tijd voor een warme douche en een korte nacht.

KVW Oefentocht - Lauwersmeer werd Schier Passantenhaven

Schiermonnikoog - Vandaag hebben we prachtig weer gehad, Oost 3-4 en een strak blauwe lucht. Het zicht op Schiermonnikoog was haarscherp vanaf de wal.

Het begon deze ochtend vroeg, we verzamelden om 8.00 uur bij de loods. De laatste komt dan natuurlijk 20 minuten te laat om 8.35 uur maar dat mag de pret niet drukken. Eenmaal in de vissershaven, bleek de TKBN er ook een tocht te varen; 15 deelnemers en twee man begeleiding. Met de acht van de KVW zou het druk worden op het wad. Dat viel best mee, de TKBN had een tocht over Engelsmanplaat in gedachten en dan via Schier West terug. Wij zouden slechts naar de passantenhaven van Schier varen voor een cappucino en een stuk appelgebak in het dorp.

En zo geschiedde. Onder een heerlijke zon gingen we minder dan 2 uur voor TLW Lauwersoog te water. Eenmaal bij de geul naar de passantenhaven van Schier bleek het een tikkeltje aan de late kant voor een onbelemmerde doortocht. Volgens goed Fries gebruik zijn we gaan klunen door het slik; wadlopen voor kanovaarders zeg maar. Vaste grond, slik en oesters is wat we tegenkwamen. Met name die oesters zijn vlijmscherp, goed dat ik dikke zolen onder mijn schoenen heb al heb ik de pleisters voor de dag moeten halen en het verband om een flinke jaap in de hand van Friedeke af te kunnen dekken. Venijnig spul, die oesters. Van mij mogen ze in de grond blijven liggen.

Eenmaal in de haven (die was wel uitgebaggerd) hebben we onze burgerkleren aangetrokken en zijn we gaan passagieren. Een heerlijke wandeling langs het duin over het strand, en dat is werkelijk heel breed en loopt aan de horizon over in Engelsmanplaat en Rif. Die vier kilometer zeegat daartussen kon je nauwelijks zien. Na het wandelen is het goed toeven op het terras. Waaiden we in de haven zowat van de pier, in het dorp was geen zuchtje wind en liep de termperatuur flink op. Een cappucino met appelgebak en een enkel biertje maakten dat het net als op vakantie was. En dat waren we eigenlijk ook wel.

De weg terug verliep voorspoedig, strak oversteken over Brakzand alsof er geen zandbank zou liggen. Een enkele peddelslag hebben we nog wel de grond geraakt, maar verder verliep het voorspoedig. In de geul werd het 'spannend'; de wind had aardig vrij spel op het Wad en het water werd mede door de diepte wat onstuimiger. Stroom tegen wind, geeft altijd een kortere en steilere golf. Ik heb lekker gevaren, al liep mijn schip als een mammoettanker over de ondiepten. Onhandelbaar zigzaggend en nauwelijks te besturen, het zal de belading geweest zijn. Na de vlakke Kajet van gisteren, liep het duidelijk wat moeizamer; meer diepgang, meer lengte en meer kiel.

Ik gloei nog na van de zon en kijk al weer uit naar onze volgende tocht, woensdag a.s.

KVW openingstocht

Kromme Raken - Vandaag stond de openingstocht op het programma. Een rondje Kromme Raken met als afsluiting een koffie/thee met kruimeltaart. Jan en Willy hadden Middelstum ontvlucht met Sunsation in de achtertuin en Steven voer een rondje Kromme Raken met de concullages van de Futen, dus de groep was iets kleiner dan ik had verwacht.
8 Mensen voeren vandaag het lokale trainingsrondje in alle rust. Zelf heb ik mijn zeeboot laten liggen en een Kajet van Stip Yaks uit het rek getrokken. Ik had nog nooit in een vlakwaterboot gevaren en wilde dat wel eens beleven. Verder heb ik een Bracsa IV peddel geprobeerd. Die vlakke Kajet is me goed bevallen. Bij een stevige wind laat het schip zich makkelijk wegzetten, maar daar staan snelheid en wendbaarheid tegenover. Mijn eigen Mariner ligt dieper, heeft een langere lijn en is in het bochtenwerk een stuk moeilijker te hanteren. Die peddel zag er bijzonder eigenwijs uit en heeft ook zo zijn gebruiksaanwijzing. Het duurde even voor ik het door dacht te hebben, al zal het niet mijn favoriet worden. Ik moet steeds mijn handen dichtknijpen om het peddelblad in de goede stand te houden, ontspannen van de vingers in de strek beweging zat er niet in. Verder wil het blad je bij bepaalde standen omtrekken, hetgeen bij een kanotocht nou niet direct de bedoeling is.
Ik zal morgen mijn Mariner lichter beladen en verder houd ik de vaareigenschappen van de Kajet even in mijn achterhoofd voor het geval ik me later dit jaar op een ander schip tracteer.

KVW Oefentocht - Lauwersmeer

Stropersplaat - Vandaag hebben we in een kleinere setting genoten van het mooie weer. Niet te warm, een enkel buitje en verder een vlak Lauwersmeer dat enkel door de veerboot van Esonstad en een exemplaar van de bruine vloot een rimpeling mocht ondergaan.

We zijn rustig van start gegaan bij Steile oevers II en via Oostmahorn naar de vluchthaven bij Stropersgat gevaren. Vincent was voor het eerst sinds lange tijd weer op groter water en Henk kreeg vandaag in de Selkie de slag te pakken. Hij zat duidelijk beter in het ruimere schip en op de terugweg had hij zijn slag helemaal door. Als een jonge hond trok hij voor de roedel uit. Dat woord "huiler" uit het verslag van vorige week zal hem niet welgevallig zijn geweest.

Het was een mooie dag en ik ben weer op en top rozig. Jammer dat Vlielandkamp voor mij niet door gaat, maar op deze manier wordt het een heel mooi kanoseizoen.

KVW Oefentocht - Engelsmanplaat werd Rif

RIF - Vandaag hebben we de kans genomen om te genieten van het mooie weer. Hoewel het er in de ochtend nogal mistig uit zag, bleek op het moment van samenkomst dat dit de dag moest zijn. Alsof je als een stal koeien na een lange winter weer de wei in mag, zoiets dus. En dus gingen de heren als schoolkinderen zo blij met de auto naar het Pierenend en bereidden zich voor op de eerste zeetocht van het jaar.

En het was werkelijk een heerlijke dag. Een koel briesje uit het Noorden en verder veel zon. Een zee zo vlak als een spiegel, zeehonden in de verte en zwemmend om ons heen, ganzen en de uitgestrektheid van het Rif. Verder was het prachtig om te zien hoe de wolken zich boven land vormden en daar ook bleven hangen. Je kon zo zien waar Ameland, Schier, en Rottumerplaat moesten liggen. En zo zag je ook de wolken boven het vaste land zich ontwikkelen. Op zee was er geen vuiltje aan de lucht.

Tijdens de wandeling hebben we nog een schedel gevonden, vermoedelijk van een bruinvis. Hij gaat mee naar een school in Leens.

Voor Henk, onze huiler zeg maar als nieuw lid van de zeesectie, was het een mooie kennismaking met de pracht van het Wad.

KVW Oefentocht - Lauwersmeer

Hoek van de Bant - De kop is er af. De eerste "april"-tocht van het nieuwe vaarseizoen is gemaakt. Ter voorbereiding van de tochten op zee, varen we in april onze conditie ronden over het Lauwersmeer. Even weer wennen aan de boot en mogelijk de golven.
Gisteren was het echter erg rustig met de wind. Op een vlak meer vertrokken we vanaf de Hoek van de Bant met een groep van in totaal 7 personen. Dit jaar hebben we al vast één nieuwe enthousiaste aanwinst in de zeesectie die er helemaal voor wil gaan. Henk!
Het was nog even wennen op het grote water in een geleende boot. Verder zullen we Henk naast de zwembadtraining gericht op reddingen ook nog wat andere technieken moeten bijbrengen om hem een efficiente slagtechniek eigen te maken.
De regen maakte wel al meteen duidelijk dat een t-shirt onder een anorak niet voldoende is. De eerste lessen zijn geleerd zeg maar op een overigens rustig en leeg vaarwater. Op de terugweg hadden we een N3 tegen. Het mag geen naam hebben maar voor een huiler, zoals ze dat bij Natsec zeggen, toch nog even lastig, zeker als de voetsteunen niet gelijk staan.
Voor mijzelf was het weer een weerzien van bekende gezichten en het opnieuw beleven van het buiten leven. Het voorjaar komt eraan en alles staat op springen om daar aan deel te nemen.
Mijn knie heeft tijdens het varen geen krimp gegeven. Wel vernam ik de belasting al direct bij thuiskomst en ook vandaag tijdens het autorijden en de wandeling door het Dwingelderveld. Dat heeft dus nog wat tijd nodig.

Thermal Protective Aid

Onlangs heb ik bij GKV een informatieavond bijgewoond over het effect van koude op het menselijk lichaam, over kleding (voor varen boven water) en over kleding in het geval je te water raakt.

Ik wil niet overal op ingaan, maar er is die avond een leuk alternatief geboden voor de overlevingszak de Thermal Protective Aid, kortweg TPA.

Het leuke van zo'n TPA is dat het een rits en een capuchon heeft. Verder is het even ruim als een overlevingszak en zijn er verschillende uitvoeringen van (Stearns, Ascotherm, ... ).

In de professionele scheepvaart wordt een TPA bijgeleverd bij een reddingsvlot, zodat je je daar in kunt opwarmen resp. kunt voorkomen dat je snel je warmte kwijt raakt.

Het idee achter deze zak is dat het verwarmen van natte kleding van 5 tot zeg 33 graden, een zesde van de energie kost die je nodig hebt om water te laten verdampen uit je natte kleding. Hij is winddicht en daarmee een ideale "overjas" voor een winderige plaat.

KVW - zaterdagvaren

Het weekend voor mijn knieoperatie heb ik voor het eerste sinds lange tijd weer in mijn boot gezeten. Ik kon het niet verdragen dat ik na de operatie mogelijk nog 6 weken niet zou kunnen varen. De eerste tocht, op zaterdag, was een beproeving. Al na twintig minuten sputterde mijn rug tegen en ook mijn conditie was nog op kerstniveau zal ik maar zeggen.

De zondag daarop hebben we met een man of 4 het Lauwersmeer bezocht. Dat ging al beter, al was het een moeizaam begin. Van dit soort prille voorjaarstochten leer ik vooral dat het nog steeds loont om in de winter door te blijven varen; de conditie gaat in de wintermaanden gierend achteruit.

Na de operatie aan mijn knie is het wandelen een heel stuk slechter geworden. Ik kon hooguit 600 meter lopen en dan moest ik ook echt rust nemen. Net genoeg voor een gang naar de winkel of de kapper. Daar komt langzamerhand verandering in. Vorige week kromp ik nog in elkaar van de pijn bij een zijwaartse tegendruk op de knie (door over een scheef liggende stoeptegel te schuren met mijn schoen). Dat lijkt vandaag ineens een heel stuk minder te zijn. Mogelijk dat dat ook weer ligt aan de extra doorbloeding die ik gisteren heb gegenereerd. Ik zat al drie weken niet meer in mijn boot en wilde het toch maar proberen. De rug hield het aanmerkelijk beter en verder heb ik het slagtempo aangepast aan de toch iets te warme kleding voor dit winterseizoen. Een waterdichte anorak met manchetten om de polsen en de nek is dan misschien wel goed voor het geval je te water zou raken, varend boven water kan ik mijn warmte echter niet kwijt. Al snel ging de muts af en uiteindelijk ook de handschoenen uit om de warmteproductie de baas te blijven.

Over het slagtempo ben ik nog niet helemaal tevreden, maar in de kano heb ik niet echt last van het benodigde herstel na de operatie. Het overdragen van de kano bij de nu afgesloten sluis bij Schaphalsterzijl was daarentegen wel een beproeving voor lijf en leden. Gelukkig vergeet het lichaam snel de pijn en kon ik daarna onder een verkoelend buitje over het Reitdiep naar de Kromme Raken.

Toen ik terug kwam bij de loods trof ik Vincent weer aan. Hij is bezig met het betegelen en het inwassen van de voegen van de doucheruimte en we hadden elkaar voorafgaand aan het tochtje al gesproken. Nadat ik de boot had gestald hebben we in de verblijfsruimte nog even nagepraat. Voor zover ik het kan beoordelen hebben we na de klusdag begin april een prachtige douche en kan het echte seizoen beginnen. 

Kano instructie op het droge

http://video.google.nl/videoplay?docid=6090037612805261077&hl=nl

KVW Engelsmanplaat werd Stropersplaat

Gepland:
- wintertocht rond de laagwaterkentering
- zondag 22 feb.
- Vertrek loods: 11.30 uur
- Vertrek Pierenend: 12:30 uur
- Verwachte terugkeer: 16:00 uur

Let op: Extra warm water en warme kleding mee

Verwachting:
-temperatuur van wind en water: 5C
- Wind NW 5

Het bleek na de introductie overleven in een kano bij koude, op zaterdagavond verzorgd door Gerard en Marieke bij GKV, verstandiger om bij dit weer niet het Wad op te gaan.
Herman, Dik, Bert en ondergetekende hebben dus een trainingstochtje over het Lauwersmeer gemaakt, met een korte pauze in de vluchthaven in het Stropersgat.

Voor mijzelf was het aardig doorbijten. Ik had zaterdag al een rondje Kromme Raken gevaren om te peilen hoe de conditie er na 3 maanden hinken en ijs in het buitenwater erbij zou staan. Daar kwam ik al snel achter. Nog voor Schaphalsterzijl had ik de pijp al uit en dan ben ik pas 20 minuten onderweg. Uiteindelijk heb ik het rondje in 2 uur geklaard, maar dat moet in goede conditie echt sneller kunnen.

Ik had met die ervaring in mijn schouders me voorgenomen vandaag niet te gaan varen. Maar door wat heen en weer gebel met clubgenoten heb ik toch maar besloten te gaan varen vandaag. Binnen de eerste 100 m liet de spierpijn zich gelden en gelukkig voor mij had ook Dik behoefte aan een eerste half uur rustig inpeddelen. En toen we daar eenmaal doorheen waren, liep het verder redelijk gesmeerd.
Alleen op de terugweg tegen de NW 5 in werd het nog knap zwaar. Het is uiteindelijk in een groep zo dat je minder snel opgeeft en na een uur peddelen hadden we dan ook de wind weer in de rug, in het laatste stuk naar het Booze Wijf.

Al met al veel kano dit weekend; twee tochtjes en een avond over koude omstandigheden, het verschil tussen varen (en passend kleden), pauzeren (en aanvullend passend kleden) en te water geraken (en hoe had je dan gekleed moeten zijn!). Vandaag hebben we dit alleen droog geoefend en daarvoor zijn we zeker geslaagd.

KVW Zwembadtraining

Vandaag hebben we een aanvang gemaakt met de zwembadtraining. Dit jaar staat de training op verzoek van een aantal deelnemers in het teken van redden en gered worden. Technieken die daarbij aan de orde komen zijn zwemmen, wendbaarheid, X-, H- en puntredding, Kiwi- en hiel-haak-redding en natuurlijk ook steunen en eskimoteren.

Voor mijzelf was het vooral een test om te kijken hoe mijn knie het houdt. Nu nog goed, ik ben benieuwd hoe het morgen voelt.

Verder blijken de nieuwe spatzeilen voor de poloboten een aanwinst; het scheelt echt een hoop tijd in het niet meer hoeven legen van boten.

Mijn eerste rollen heb ik alweer gemaakt, in polo en zeekayak. Dat geeft vertrouwen. Ik zie voor mijzelf een schone taak weggelegd in het aanleren van scullen en het verbeteren van mijn boogslagen.

Trainingstocht 6 december

Winsumerdiep - Vandaag heb ik weer een rondje gevaren. Een kleintje dan, het weer was immers prachtig maar de Sinterklaasviering staat ook nog voor de deur. Gewapend met mijn camera ben ik op stap gegaan om de aanpassingen aan de kanosluis bij de Oude Ae vast te leggen. Onderweg heb ik vooral naar de lucht gekeken en van de verschillende wolkenpartijen een foto gemaakt. Zoals je kunt zien, was het zo goed als windstil.
Op de terugweg ben ik ingehaald door zo'n grote wolk. Gelukkig viel de hoeveelheid regen mee.